در برخی موارد کودکان با اینکه ظاهری کاملا طبیعی دارند ولی در باطن دچار ضعف هایی هستند که می توان اختلالات یادگیری را از جمله این ضعف ها نامید. این کودکان تا حد قابل قبولی دارای هوش مناسب هستند ، به خوبی صحبت می کنند و با هم سن و سال های خود بخوبی ارتباط برقرار می کنند اما به هنگام ورود به مدرسه و آغاز تلاش تحصیلی شاهد افت در آنها هستیم و به لحاظ افت تحصیلی دچار مشکلات و اختلالات یادگیری در خواندن ، نوشتن و ادامه تحصیل خود می شوند.

از سوی دیگر ، اصطلاح یاد شده آن عده را که اصولا بواسطه معلولیتهای دیداری ، شنیداری یا حرکتی همچنین عقب ماندگی ذهنی یا محرومیتهای محیطی ، فرهنگی یا اقتصادی به مشکلات یادگیری دچار شده‌اند را شامل نمی‌شود.

در حال حاضر اختلالات  یادگیری به منزله ی علت اصلی مشکلات شدید یادگیری تحصیلی شناخته شده است. این اصطلاح شرایطی چون معلولیت های ادراکی ،بدکاری مغز ،نارسا خوانی و آفازیای شدید را در بر می گیرد.این مشکلات ناشی از ضعف بینایی ،شنوایی ،حرکتی ،همچنین عقب ماندگی ذهنی یا محرومیت های محیطی ،فرهنگی یا اقتصادی نمی شود(لرنر ،1997)

اختلالات یادگیری به گروه ناهمگنی از اختلالات گفته می شود که دارای مشخصه هایی نظیر دشواری در فراگیری و کارکرد گوش دادن ،حرف زدن ،خواندن ،نوشتن و محاسبه کردن هستند.این اختلالات پایه ی عصب شناختی و روندی تحولی دارند که پیش از دبستان شروع می شوند و تا بزرگسالی ادامه پیدا می کنند(گارتلند و استروسنیدر ،2007).

منابع: Lerner,J.(1997).learning disabilities :Theories,diagnosis and teaching strategies.Boston: Houghton Mifflin

Gartland,D. & Strosnider,R.(2007).learning disabilities and yaung children: Identification and Intervention. learning Disability Quarterly,30(1),63-72.

متعلق به سایت دکتر پریسا خسروتاش ،روان شناس کودک و نوجوان